Atopowe Zapalenie Skóry (AZS) – jak na to patrzy
Totalna Biologia?
Przewlekła choroba skóry.
AZS, czyli atopowe zapalenie skóry, to przewlekła choroba obejmująca naskórek – najbardziej zewnętrzną warstwę skóry. Charakteryzuje się swędzeniem skóry, zaczerwienieniem, stanem zapalnym, podrażnieniem, suchością skóry. Przy AZS zmiany skórne potrafią być bardzo nieprzyjemne.
Perspektywa Totalnej Biologii
Z perspektywy Totalnej Biologii, te objawy to nie tylko reakcja biologiczna – to fizyczne odbicie nierozwiązanego konfliktu emocjonalnego, głęboko zakorzenionego w podświadomości.
W ujęciu biologicznym naskórek odpowiada za kontakt – to ta warstwa skóry, która umożliwia odczuwanie dotyku, bliskości, przynależności. Wszystkie choroby skóry dotyczące naskórka będą opowiadać o rozłące. Gdy więc pojawiają się objawy AZS, warto zadać sobie pytanie:
- Kiedy w moim życiu doświadczyłem/łam utraty kontaktu?
- Z kim nie mogłem/am być blisko?
- Za kogo obecnością tęskniłem/am?
- Z kim musiałem/am się rozstawać regularnie?
Różnice między AZS, egzemą, a stan zapalny skóry
Według Gilberta Renaud między tymi trzema dolegliwościami skóry występują różnice w konfliktach, a medycyna często traktuje je jak jedno i to samo.
Egzema
Według Totalnej Biologii egzema to faza naprawcza “prostego” konfliktu oddzielenia (odnoszącego się do jednej osoby). Zapalenie skóry pojawia się w momencie, gdy czujemy, że odzyskaliśmy kontakt.
Atopowe Zapalenie Skóry
AZS to również faza naprawcza, która występuje po rozwiązaniu konfliktu. Nie chodzi jednak tylko o fizyczne oddzielenie (jak w przypadku egzemy). Konflikt oddzielenia odczuwany jest również w kategorii przestrzeni. Cierpienie nie wynika jedynie z braku dotyku, ale z niemożności bycia razem w jednym miejscu, pod tym samym dachem, w tej samej codzienności.
Często te choroby skóry są mylone, jednak do rozwiązania konfliktu kluczowa jest właściwa diagnoza. Dzięki temu wiemy w którym kierunku podążać i jakiej historii szukać.
Stan zapalny skóry
Zapalenie skóry pełni rolę naprawczą – ma na celu regenerację uszkodzonej tkanki ektodermalnej, która uległa owrzodzeniu w wyniku bolesnego, stresującego rozdzielenia.
Owrzodzenie powstaje jako strategia mózgu, by zwiększyć powierzchnię kontaktu i w ten sposób symbolicznie przybliżyć się do osoby, za którą tęsknimy. Sednem konfliktu jest uraza i złość wobec kogoś bliskiego – sytuacja, w której jesteśmy obok drugiej osoby, ale komunikacja zawodzi. Czujemy się nieusłyszani i niezrozumiani. Zapalenie skóry można też rozumieć jako mechanizm ochronny, chroniący przed kontaktem, którego chcemy uniknąć. Przykładem jest kobieta, która idzie do łóżka z mężem wiedząc, że ją zdradzał – on zapewnia o miłości, a ona, pełna złości i urazy, nie pozwala się dotknąć.
Przykład konfliktu emocjonalnego
AZS u dziecka
Dziecko może nieświadomie przejąć konflikt emocjonalny swoich rodziców. Jeśli w czasie ciąży matka mieszka w jednym mieście, a ojciec w innym – mimo że spotykają się regularnie – może pojawić się głębokie poczucie braku stabilnej wspólnej przestrzeni, tęsknoty, że nie mogą być razem. Dodatkowy ładunek emocjonalny powstaje, jeśli w relacji obecny jest lęk przed zdradą, niepewność. Te zapisy zostają w ciele dziecka – a skóra, jako granica kontaktu ze światem, może nawet po kilku latach zareagować atopowym zapaleniem.
Naskórek nie kłamie
Skóra nie kłamie. Mówi o potrzebie bycia razem, o tęsknocie za czułym dotykiem, o konflikcie oddzielenia – często zupełnie nieuświadomionym.
W pracy z AZS nie chodzi tylko o leczenie objawów. Chodzi o odnalezienie pierwotnego rozdzielenia – czasem w historii osobistej, czasem rodowej. O uwolnienie emocjonalnego ciężaru, który wciąż zapisany jest w komórkach skóry.
Przy każdej chorobie skórnej warto sięgnąć do okresu narodzin i sprawdzić, jakie napięcia emocjonalne pojawiły się wtedy między mamą, tatą a dzieckiem. To mogą być sytuacje, gdy mama czuła rozczarowanie partnera, że nie urodziła syna, albo moment, gdy noworodek trafił do inkubatora i został odseparowany. Takie doświadczenia mogą stać się podłożem późniejszych problemów skórnych.
Ważne jest też spojrzenie na osoby, które uczestniczyły w naszym wczesnym wychowaniu, bo ich obecność i emocje odciskały ślad. Stopy symbolicznie prowadzą nas do taty, dłonie mogą wskazywać na brak lub odcięcie miłości mamy, a także na temat pracy. Warto również zbadać konflikt wewnętrzny: „Nie chcę lub nie zasługuję na bycie kochaną – mam już dosyć relacji”.
Podsumowanie
Wszystkie informacje zawarte w tym artykule powstały na podstawie wiedzy zdobytej u Gilberta Renaud i mają charakter ogólny. Każdy przypadek jest inny. Wymaga indywidualnego podejścia i narzędzi, które pozwolą dotrzeć do źródła problemu.
Jeśli chcesz zgłębić swój temat i potrzebujesz profesjonalnego wsparcia – zapraszam Cię na sesję indywidualną.
Jeśli chcesz umówić się na sesję indywidualną, skontaktuj się ze mną tutaj.
Zapraszam też na Instagrama.
Ewelina Niesiobędzka
Certyfikowany Facylitator Recall Healing
